حزب خداوند

وَ مَن یَتَوَلَّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ الَّذِینَ ءَامَنُواْ فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغَلِبُونَ

یَوْمَ یَتَذَکَّرُ الْانسَانُ مَا سَعَى‏

قرآن آمده است که نگاه ما رامتوجّه این مطلب کند که به چیزها همانطور که هست بنگریم. نگاه درست این است که بنگریم به اجسام به عنوان چیزهایی که اصلاً باقی نمی‌مانند و به اعمال بنگریم به عنوان چیزهایی که بی هیچ کاستی باقی می‌مانند. نگاه ما معمولاً عکس است. به اجسام دل می‌بندیم و شیفته‌ی آنها می‌شویم از زوال و ظهور آنها به شدّت خوشحال و ناراحت می‌شویم و به اعمال بی‌تفاوت هستیم. اجسام گرانبها را مثقال مثقال وزن می‌کنیم در صندوق‌های محکمی نگهداری می‌کنیم و به حسابرسی دقیق شبانه آنها می‌پردازیم ولی روزها و ماههایمان می‌گذرد و باکمان نیست که خزینه‌ی آنها را از چه چیز پر کرده‌ایم و جز محدودی کمتر به حسابرسی شبانه اعمالمان می‌پردازیم. با اینهمه تاکیدات اکید در روایات بر این کار من که اغلب فراموشم می‌شود.
ولی فکرش را بکن که روزی می‌آید که از این اجسام، پیکرهای زیبا و وسایل گرانبها و غیره و غیره هیچ باقی نماند و اعمال ریز من حتّی در این ثانیه‌ای که اینجا نشسته‌ام و اندیشه می‌کنم باقی است، فکرش هم آدم را به حیرت می‌اندازد که در چه غفلت عظیمی شبانه روز به سر می‌برد چرا که همه‌اش فکر و دغدغه‌اش در چیزهایی بوده است که به کلّی از بین رفته است و به آنچه که باقی می‌ماند هیچ نگران نبوده است و برای آن تلاشی نکرده است...

   + مجید ; ۸:٠۱ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٢/۸/۸
comment نظرات ()