حزب خداوند

وَ مَن یَتَوَلَّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ الَّذِینَ ءَامَنُواْ فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغَلِبُونَ

یستمعون القول تا کجا؟

زمانی یک مسئله عقلی است و من صاحب یک عقل مجتهدانه هستم که می‌توانم به خوبی مسائل را تجزیه و تحلیل کنم آنوقت خواندن و شنیدن اقوال مختلف در آن مسئله به انسان آسیب و لطمه‌ای نمی‌زند بلکه اصلاً لازم است تا همه‌ی اقوال را بشوند و در آنها به خوبی تفکّر کند و درست و غلطشان را دربیاورد و قضاوت کند. مثلاً یک انتظار معقول از هر انسانی این است که در ابتدای بلوغ فکری‌اش حرفهای مختلف را بررسی کند و دین و مذهب و عقیده‌ی خود را از روی تحقیق و یقین عقلی و قلبی به دست بیاورد.

ولی زمانی من یا صاحب عقل مجتهدانه در آن مسئله نیستم بلکه حداکثر در حال رشد و تغذیه و در مقام تعلیم هستم یا نه اصلاً مسئله صرفاً عقلی نیست که در این دو صورت دیگر شنیدن همه‌ی اقوال مختلف ولو با تلاشی عقلی برای تشخیص درست و غلط نه تنها خیلی وقت‌ها به هدایت انسان کمکی نمی‌کند بلکه بی‌برو برگرد چنین رویه‌ی کلّی باعث گمراه شدن انسان و دوری او از وادی حقیقت می‌شود. 
در مورد اوّل مثلاً من به مقدّمات اقتصاد هم آشنا نیستم و دو نظر تخصّصی اقتصادی را می‌شنوم و تحلیل می‌کنم و آن که درست‌تر است تایید و دیگری را ردّ می‌کنم. خوب احتمال زیاد آن کسی که قشنگ‌تر و قابل‌فهم‌تر صحبت کند را تایید می‌کنم و دیگری را ردّ می‌کنم. یا همینطور در مورد اختلاف در یک مسئله تخصصّی پزشکی یا یک حکم خاصّ فقهی، یا یک مسئله خاصّ فیزیکی و غیره...
در مورد دوم یک زمانی مسئله اصلاً عقلی نیست. مثلاً اینکه فلان شهر چه جور مردمی دارد و یا فلان مدیر چگونه عملکردی داشته است و یا فلان شخص چقدر امانتدار است و یا وظایف خود را به درستی انجام می‌دهد یا در فلان فضا چقدر اخلاق وجود دارد و غیره و یا عمده‌ی مسائل و تحلیلهای سیاسی. طبعاً انسان برای قضاوت در جنس چنین مسائلی به داده‌هایی که از اطرافش دریافت می‌کند نگاه می‌کند و آنها را مقدار کمی بالا و پایین می‌کند و بر اساس آنها به مرور زمان چیزهایی در ذهن انسان شکل می‌گیرد. نقش عقل در چنین قضاوت‌هایی خیلی کمرنگ است. بلکه عقل تنها کاری که می‌تواند برای انسان در چنین موقعی انجام دهد این است که به انسان بگوید که هر چیزی را نشنو. پای کلام هر کسی نشین و به هر کلامی اعتماد نکن. بلکه سعی کن منابعی برای خبر گرفتن انتخاب کنی موثّق باشد و منابعی که نگاهش به حقیقت نزدیکتر باشد که به مرور زمان با پی‌درپی رسیدن اخباری که از طریق آنها به من می‌رسد چیزهایی که حقیقتاً در نزد خدا پررنگ هستند در نزد من پررنگ کنند تا نگاههایم را به حقیقت نزدیکتر بشود.

با این مقدّمات می‌خواستم همین را بگویم که واقعاً از کسایی تعجب می‌کنم که خود را واجد قدرت تشخیص می‌دانند و امثال بی‌بی‌سی را به عنوان منبع خبری خود مصرف می‌کنند و انتظار دارند که بعد از مدّتی دیدگاههایشان با امثال دولت بریتانیا همسو نباشد...

 

   + مجید ; ٩:٥۱ ‎ق.ظ ; ۱۳٩۳/۱۱/۱٢
comment نظرات ()