حزب خداوند

وَ مَن یَتَوَلَّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ الَّذِینَ ءَامَنُواْ فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغَلِبُونَ

میان ماه من تا ماه گردون...

 

ازدواج کردن یک پدیده‌ی تدریجی نیست که با یکی آشنا شویم و کم‌کم این رابطه قوی‌تر شود و قوی‌تر تا در نهایت این دو کنار هم قرار بگیرند و بچه‌دار شوند و غیره. ادواج کردن در نگاه شریعت خداوند یک امر آنیست. یک عقد بستن که در لحظاتی کوتاه اتّفاق می‌افتد و پس از آن گویا که مسیر نیروهای وجودت عوض شده باشند. پیش از آن لحظات تمام فکر و خیال و احساسات و نگاه‌ها و برخوردهای نیمه جنسی- نیمه عاطفی تو در خلاف مسیر خداوند بودند و در خلاف رشد تو که باید خودت را از آن حفظ می‌کردی و حال تمام فکر و خیال و احساسات و نگاه‌ها و برخوردهای نیمه جنسی- نیمه عاطفی تو البته با مدیریت عقل درست در مسیر خداوندند که می‌توانند تو را به کمالی بالاتر برسانند. این به این خاطر است که عقد کردن صرفاً یک قرارداد اعتباری از جانب شارع نیست بلکه اتّفاقی خیلی خیلی واقعی در تکوین درست در همان لحظه‌ی عقد می‌افتد، اذنی که از جانب خداوند در تکوین صادر می‌شود همزمان با اذنی که در تشریع صادر می‌شود. وقتی این را با تمام وجودم می‌چشیدم  بیشتر و بیشتر تاسف می‌خورم به حال ناآگاهی‌ای که جامعه امروز جوانان ما را پر می‌کنه که ظاهراً دوستی را به عنوان یک تفریح که حتّی گاهی اصلاً مقدّمه ازدواج هم نیست بر می‌گزینند، در حالی که چنین چیزی در نگاه خداوند دوستی نیست بلکه دشمنیست، الْأَخِلاَّءُ یَوْمَئِذٍ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ إِلاَّ الْمُتَّقینَ... دوست واقعی کسی است که دست تو را می‌گیرد و تو را تا می‌برد تا مسیر دوست، تا مسیر محبوب واقعی قلب انسان... و چنین دوستی‌ای جز در مسیری که خود دوست برای انسان ساخته است، تنها دوریست و جدایی و دشمنی ...

 

   + مجید ; ۳:٠٧ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۳/۱٢/٢٥
comment نظرات ()